Een overlevende van sekshandel verandert haar trauma in porno

0
5

Ggiechelend naar de camera, ogen wijd van opwinding, leunt de tengere brunette voorover op haar onderarmen terwijl ze haar hoofd koket opzij houdt, haar benen gespreid achter haar en de welving van haar heupen gebogen voor de camera. Met een zacht gekreun laat ze haar wimpers zakken, wrijft langzaam met haar duim over haar onderlip en kijkt dan direct in de camera met een felheid die haar publiek naar binnen trekt. Terwijl de penningen binnenstroomden en haar chatroompubliek groeide, werd ze overweldigd door een diep gevoel van voldoening. De man die dit meisje slechts drie weken na haar 18e had ontmoete verjaardag had haar precies geleerd wat ze moest doen en hoe ze het moest doen.

De advertentie op Craigslist beloofde $ 2.000 per week, maar de persoon die de advertentie plaatste, presenteerde zichzelf niet als haar toekomstige baas, maar als haar ‘mentor’. Hij suggereerde dat ze veel meer dan $ 2.000 per week zou verdienen als ze bereid was te werken.

Volgens hem was er meer geld te verdienen met het webcammen van online chatrooms dan met het filmen van pornoscènes. Hij beweerde dat hij zelf in de porno had gezeten, en met zijn expertise kon ze haar talent kanaliseren en haar vermogen te gelde maken. Het beste van alles is dat cammeisjes, in tegenstelling tot pornosterren, niemand hoefden te neuken – in ieder geval fysiek – in de echte wereld. Het was beter dan pornogeld zonder met die pornomensen om te gaan. Hij liet het klinken als de kans van je leven.

Ze ontmoette haar toekomstige mentor/baas persoonlijk. Hij communiceerde in de taal die roofdieren vaak gebruiken, waarmee hij vertrouwen en succes aankondigde met een flitsende auto, een Gucci-portemonnee en alle andere herkenbaar dure uitrustingen. Het was als een Instagram-hoogtepuntspoel van een leven met contant geld. Met deze man die haar steunt, zou ze rijk kunnen zijn. Ze was verkocht.

Een paar maanden ging het cammen goed. Ze bloeide op onder leiding van de man. Ze praatten vaak. Een keer per week betaalde hij haar, maar altijd persoonlijk.

“Het was allemaal online, maar ik zou deze persoon regelmatig ontmoeten omdat hij mijn geld beheerde – het geld dat ik verdiende met webcam zou rechtstreeks naar hem gaan en hij zou me contant betalen. Ik heb geen idee of ik het juiste bedrag kreeg”, herinnert Jane Wilde zich. “Deze man, ik vertrouwde hem echt, en ik had het gevoel dat hij de beste bedoelingen voor mij had. Maar toen besefte ik hoe fout ik was.”

Welbespraakt en zelfverzekerd, met een zekere zekerheid die gepaard gaat met ervaring, is het moeilijk om je de Jane Wilde van vandaag voor te stellen als datzelfde naïeve meisje. Wilde is nu een bekroonde pornoster en de 2022 AVN-genomineerde voor Female Performer of the Year (de hoofdprijs van de porno-Oscars). Maar Wilde herinnert zich duidelijk deze jongere, onbewaakte versie van zichzelf – dat hoopvolle, onervaren meisje, dat zo gemakkelijk uitgebuit en belaagd werd vanwege diezelfde eigenschappen.

“Ik werd gemanipuleerd, en ik denk dat je zou kunnen zeggen misbruikt door een man van in de dertig en klaargestoomd om sekswerk te doen, gevoed met een hoop leugens en manipulatieve informatie”, zegt de nu 24-jarige Wilde. “Ik beschouw mezelf als een overlevende van mensenhandel.”

Wilde maakt een onderscheid tussen porno en webcammen, voorzichtig met de misvattingen die mensenhandel met porno verwarren.

ALSO READ  Bills' Dane Jackson leaves in ambulance after scary collision with teammate

“Het is klote om zelfs maar te noemen wat ik deed toen ik 18 was, sekswerk, want dat was het echt niet. Het is gewoon makkelijker om het zo te omschrijven als je er nonchalant over praat, maar het was een ongelukkige situatie met iemand die geen goede bedoelingen had. Webcammen was mijn eerste kennismaking met online sekswerk”, zegt Wilde.

Een waarschuwingssignaal was hoe zwaar ze op deze man vertrouwde. Ze was in alle opzichten afhankelijk. Deze man was haar mentor, haar manager, haar betaalmeester en de baas. Hij controleerde alles. Ze wist niet eens hoeveel geld ze verdiende buiten wat hij onthulde. En toen ze niet langer de frisse ingénue was, haperde de relatie die Wilde had met haar nepmentor.

Nadat ze haar enkele maanden had opgebouwd met aanmoediging en lof, en ja, haar had geleerd hoe ze het werk op zijn manier moest doen, werd de man afstandelijk en minder geïnteresseerd in haar. De hechte band die ze ooit hadden was aan het verdampen. Het contact verminderde gestaag – ze gingen van meerdere keren per week praten naar slechts eens in de paar weken.

“Ik voelde me erg bang en wanhopig omdat deze persoon het zaad in mijn gedachten had geplant dat ik zonder hem niet succesvol zou kunnen zijn, dus toen hij zich terugtrok, kreeg ik het gevoel dat ik aan het verdrinken was – alsof ik niet wist wat ik moest doen. doen of hoe te slagen”, vertelt Wilde.

Hij was ook gestopt haar te betalen. Toen ze eindelijk de man bereikte die ze was gaan vertrouwen en nodig had, begroette hij haar met een nieuwe persoonlijkheid: “Hij was verbaal gewelddadig en een heel eng persoon.”

Ondertussen hadden al die uren die ze aan het werk had doorgebracht haar helemaal alleen gelaten toen ze een ondersteuningssysteem het meest nodig had. “Op een gegeven moment begon ik te beseffen dat ik geen vrienden had omdat ik niet meer met ze praatte. Ik heb gewoon de hele tijd webcammen gedaan’, herinnert ze zich.

Wilde woonde, zoals veel tieners, nog thuis bij haar ouders. “Het deel dat me het meest stoort, is dat het allemaal onder de neus van mijn ouders gebeurde.”

Vol schaamte sprak Wilde met niemand. Ze voelde zich hulpeloos en alleen. “Ik wist niet hoe ik eruit moest komen. Ik schaamde me heel erg, dus dat hield ik veel langer voor mezelf dan ik had moeten doen.”

Wilde bereikte uiteindelijk haar breekpunt en wendde zich tot een andere man voor hulp, een man waarvan ze wist dat ze die kon vertrouwen: ze vertelde haar vader alles.

“Ik zei: ik ben in een zeer slechte toestand op dit moment en ik weet niet wat ik moet doen. Hij beheert de rekening en het geld. en ik weet niet hoe ik eruit moet komen. Mijn vader zei, je moet contact opnemen met de [webcam] site en vertel hen de situatie.”

Op advies van haar vader nam Wilde contact op met het cam-bedrijf dat zich naar behoren gedroeg en het account onmiddellijk van de ‘studio’ van de mentor naar haar eigen account veranderde. Met een druk op een digitale schakelaar kwam het geld dat ze verdiende rechtstreeks naar haar toe.

Toen Wilde eenmaal de portemonnee had, kwam haar mentor bellen: “Twee weken later werd ik door deze man gecontacteerd, hij bedreigde me en vertelde me dat ik contact moest opnemen met [the webcam company] en verander het terug.”

Zijn dreigementen maakten haar bang. De reactie van de cam company was verder gegaan dan ze besefte. ‘Ze hadden zijn rekening gesloten. Het was zo eng, en ik wist echt niet wat er ging gebeuren. Deze persoon die me bedreigde, wist alles van me. Ik had hem mijn adres gegeven, mijn sociaal, alles. Hij kon alles doen wat hij wilde.”

Dit besef kwam met een ander besef: ‘Ik wist niets over hem. Ik kende zijn echte naam niet eens.”

Wilde weigerde zijn pogingen om contact met haar op te nemen, blokkeerde zijn nummer en wachtte zijn woede af in de hoop dat het niet zou escaleren in iets ergers. Gelukkig deed het dat niet.

Een jaar nadat hij aan de controle van de man was ontsnapt, betrad Wilde de traditionele porno en werkte hij op sets met andere artiesten en regisseurs. Maar zelfs deze keuze werd gedicteerd door de eerdere ervaring.

“Ik wilde geen mislukkeling zijn – het gevoel hebben dat ik gefaald heb in sekswerk. Ik had het gevoel dat ik het mezelf moest bewijzen.” En nu ze vooruit is gegaan en tot het inzicht is gekomen dat haar prestaties van haarzelf zijn, voelt Wilde zich klaar om de emoties uit haar verleden onder ogen te zien. “Nu moet ik teruggaan en iets voor mezelf doen, namelijk om het trauma van de situatie aan te pakken.”

Het zou echter nog vier jaar duren voordat ze echt in staat was haar verhaal te vertellen – en niet alleen in dit interview. “Ik heb hier nog nooit openlijk over gesproken met alles op tafel. Daarom wilde ik er een film van maken, tot kunst.”

Door haar ervaringen om te zetten in een XXX speelfilm, begreep Wilde dat er zowel persoonlijke als creatieve risico’s zouden zijn. En voor deze uitdaging wendde Wilde zich tot oude collega Bree Mills, de chief creative director bij Adult Time.

Mills, door sommigen aangeprezen als een feministische producent/regisseur, heeft een revolutie teweeggebracht in het vertellen van gepersonaliseerde verhalen in de XXX-ruimte en is de perfecte medewerker om het project te koesteren. Mills gelooft dat “om sekswerk en sekswerkers te vermenselijken, we moeten beginnen door onszelf aan mensen te laten zien en onze verhalen bloot te leggen.”

Terugdenkend aan haar eerste gesprekken met Wilde over het project, zegt Bree: “Ze had me verteld dat ze op een punt in haar carrière was dat ze ons medium wilde gebruiken om een ​​echt verhaal te vertellen en een verhaal te vertellen dat representatief zou zijn voor velen. ervaringen van sekswerkers zonder per se anti of pro-porno te zijn, maar gewoon objectief te zijn in het vertellen van verhalen.”

Mills gaf groen licht voor het project na hun eerste Zoom-bijeenkomst. Samen voltooide het duo het filmen op STERREN in de zomer en zijn van plan de film op 28 september uit te brengene. Het onder de aandacht brengen van Wilde’s traumatische verleden in een X-rated formaat kan natuurlijk professioneel – en persoonlijk – riskant zijn.

ALSO READ  'Blond' en de lange, beruchte geschiedenis van de NC-17 Rating

“Ik wil niet dat mensen medelijden met me hebben”, blikt Wilde terug. “Ik wil dat ze begrijpen dat dit heel reëel is en dat we er meer over moeten praten.”

Zoveel porno gaat over het tegemoetkomen aan mannelijke fantasieën. Zal pornopubliek hierop reageren? echt over mannelijk gedrag?

“Met deze film wil ik niet alleen fans van pornografie bereiken. Ik wil zoveel mogelijk mensen bereiken zodat ze de situatie volledig kunnen begrijpen. Zoveel mensen denken dat porno mensenhandel is en begrijpen de nuances niet”, legt Wilde uit.

Ze voegt eraan toe: “Ik ben per definitie een slachtoffer van mensenhandel, misbruik, hoe je het ook wilt noemen. ik wil inlijsten [my story] als een verhaal van tragedie dat eindigt in triomf. Porno heeft me veel in het leven gegeven dat positief is. Het gaf me structuur en richting.”

Wilde schrijft haar ervaringen in de entertainmentindustrie voor volwassenen toe met een hernieuwd gevoel van trots, prestatie en onafhankelijkheid. Voor Wilde is het probleem niet de seks in sekswerk, maar hoe een samenleving die het marginaliseert en criminaliseert, deze omgeving creëert waar de echte uitbuiting plaatsvindt. Sekswerk ging over inkomen, maar het stigma ervan zorgde ervoor dat ze gemakkelijk het slachtoffer werd. De nadruk op sekshandel zou voor haar op dat tweede woord moeten liggen: het verlies van controle, het verlies van vrijheid, keuzevrijheid of inkomen.

“Ik was getraumatiseerd, in shock en had geen idee wat ik zou doen. Porno gaf me een manier om naam te maken en een platform om de rest van mijn leven te gebruiken. Het gaf me ook een gemeenschap. Mijn ervaring komt vaker voor dan mensen denken”, stelt ze.

Gieren hebben altijd aan de randen van de entertainmentindustrie rondgehangen, en porno bevindt zich al aan die randen – de spreekwoordelijke ontmoetingsplek op het Los Angeles Greyhound-station tussen jongeren en degenen die profiteren van hun naïviteit. Natuurlijk is het Greyhound-busstation niet het internet. En zelfs in een tijdperk van sociale media en empowerment van vrouwen zijn deze situaties nu erger dan ooit.

‘Deze meisjes begrijpen niet wat de consequenties zijn van wat ze doen. Ze begrijpen de ernst niet van wat sekswerk is, en ik weet niet of je op je 18e zelfs maar kunt begrijpen wat sekswerk is. Dat kon ik toen niet’, zegt Wilde.

En hoewel porno een positief onderdeel van haar verhaal blijft, begrijpt ze ook dat een ander deel van de complexiteit is dat het geld voor volwassenen wordt gegenereerd door vrouwen, maar zelfs in het tijdperk van sociale media blijven er zoveel tools in handen van de Heren. Wilde ziet dat ze de cam-sites en de abonnementssites nog steeds op dezelfde manier runnen als de ouderwetse pornobedrijven die de videodistributie controleerden. En natuurlijk, de verkoopaanpak, de valse beloften, de controle over geld die bij die potentiële managers hoort, is ook nog steeds bij ons.

“Het zijn dezelfde louche oudere mannen die de bedrijven runnen en zeggen: ‘Oh, ik zou je zoveel geld kunnen verdienen. U kunt $ 1000 per week verdienen als u mij uw account laat beheren.’”